المحبّة و اذا هاج ريح المحبّة استانس فى ظلال المحبوب و آثر المحبوب على ما سواه و باشر اوامره و اجتنب نواهيه و اختارهما على كلّ شىء غيرهما فاذا استقام على بساط الانس بالمحبوب مع اداء اوامره و اجتناب نواهيه وصل الى روح المناجات و القرب ؛ بنا بر بيانات مسطوره ، « انجلاء ضياء معرفت و هيجان ريح محبّت » « 339 » و انس به محبوب حقيقى حاصل نمىشود مگر از براى ارباب قلوب سليمه از امراض نفسانيّه ؛ و علامت ظهور اوصاف ثلاثهء معرفت و محبّت و انس حقّ جلّ و علا در قلب ، اختيار كردن و برگزيدن محبوب است بر سواى او . و لازم ايثار و اختيار محبوب بر ما سوى آنست كه مباشرت كند اوامر او را و اجتناب كند از نواهى او و اوامر و نواهى محبوب را بر غير اين بگزيند و پس از آن اگر مستقيم و ثابت و راسخ شد بر بساط انس با محبوب حقيقى و اداء اوامر و اجتناب نواهى او ، و اصل مىشود به روح « 340 » و بهاء مناجات و قرب محبوب جلّ مجده ، فعلىهذا بغيهء قصوى و مقصد اسنى « 341 » از سلوك در اين منهج ثالث كه صراط المستقيم قلب انسانى است وصول به جوار قرب حقّ جلّ و علاست كه مقام مقرّبين درگاه احديّت است و فوز به فيوضات مناجات و مخاطبات با حضرت صمديّت است و فهم و وهم اصحاب عقول كه دو طايفهء اوليّه‌اند و منهج ايشان دو طريق سابق است كه ذكر آمد به ادنى درجهء اهل قرب كه ارباب قلوبند وفا نمىكند : در طريق عشق عقل استاد نيست * عشق كار كور مادرزاد نيست

--> ( 339 ) - جلوه‌گرى نور معرفت و جنبش نسيم محبّت . ( 340 ) - آسايش و لذّت ( 341 ) - عالىتر